Πέμπτη 5 Μαΐου 2016

Ζωοφιλική Πέμπτη- Κατοικίδια ιγκουάνα και φροντίδα της – Αλήθειες και ψέματα(πηγή:http://www.feeders.gr/)

Κατοικίδια ιγκουάνα και φροντίδα της – Αλήθειες και ψέματα

ιγκουανα iguanaΠρωτού αναλύσουμε την φροντίδα που απαιτεί η πράσινη ιγκουάνα, καλό θα ήταν να αναφέρουμε εξ’ αρχής πως πρόκειται για ένα είδος πολύ απαιτητικό που δεν προτείνεται σε καμιά περίπτωση για τον αρχάριο χομπίστα που θέλει να ξεκινήσει την ενασχόληση του με τα ερπετά.
Απαιτεί χώρο,χρόνο και καθημερινή φροντίδα και αν συμπεριλάβουμε και το προσδόκιμο ζωής της(που με την σωστή φροντίδα μπορεί να φτάσει και να υπερβεί τα 20 χρόνια) και το απρόβλεπτο πολλές φορές ταμπεραμέντο της,τότε εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι πρόκειται για μια μεγάλη δέσμευση που θα πρέπει να σκεφτούμε πολύ σοβαρά πριν την υλοποιήσουμε.
Έχοντας γίνει αρκετά συνηθισμένο ερπετό από την δεκαετία του 90 και μετά και στην χώρα μας,οι περιπτώσεις μη σωστά ενημερωμένων κατόχων όπως και ιδιοκτητών pet shops(oι οποίοι εισήγαγαν από την Αμερική το συγκεκριμένο είδος σε μεγάλους αριθμούς) είχε ως αποτέλεσμα την ταλαιπωρία και τον θάνατο πολλών ατόμων του είδους,τα οποία δεν λάμβαναν την απαραίτητη για αυτά φροντίδα.

Κάποιες πολύ συνηθισμένες παρερμηνείες και ανακρίβειες

Ψέμα no1: H ιγκουάνα θα πάρει το μέγεθος του χώρου που την έχεις,οπότε αν την βάλεις σε ένα μικρό terra δεν πρόκειται να μεγαλώσει και θα παραμείνει στο αρχικό της μέγεθος…
Aλήθεια: Μια ιγκουάνα που της παρέχουμε τη σωστή φροντίδα θα μεγαλώσει πολύ γρήγορα και θα ξεπεράσει κατά πολύ το αρχικό της μέγεθος,φτάνοντας και ξεπερνώντας όταν ενηλικιωθεί το 1.5 μέτρο.
Ψέμα no2: Μια ιγκουάνα μπορεί να ζήσει όλη της την ζωή καταναλώνοντας μόνο μαρούλι…
Αλήθεια: Η ιγκουάνα για να ευημερίσει χρειάζεται ποικιλία στην διατροφή της από πολλά πράσινα λαχανικά(ραδίκια,αντίδια,ρόκκα,άλφα-άλφα) όπως και από κάποια φρούτα,σε συνδιασμό με τα κατάλληλα συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D3.Το μαρούλι συγκεκριμένα δεν έχει να της παρέχει τίποτα σε θρεπτική αξία,οπότε και είναι ανώφελο να χρησιμοποιείται ως τροφή.
Ψέμα no3: Oι ιγκουάνες δεν έχουν μεγάλες απαιτήσεις αναφορικά με την θερμοκρασία,μια απλή λάμπα είναι υπέρ αρκετή…
Αλήθεια: Προερχόμενες από τροπικές περιοχές,οι ιγκουάνες χρειάζονται θερμοκρασίες της τάξεως των 30 – 35 βαθμών κελσίου σταθερά την πρωινές και μεσημεριανές ώρες ενώ και το βράδυ η θερμοκρασία του χώρου τους πρέπει να είναι κατάλληλα ρυθμισμένη,οπότε χρειάζονται δυνατές λάμπες και θερμοστάτες ακριβείας.
Ψέμα no4: Είναι ήρεμα ζώα τα οποία θα δεχτούν πολύ εύκολα να τα χειριστούμε και να τα πιάσουμε…
ΑλήθειαΘεωρούνται από τις πλέον δύστροπες σαύρες και όταν νοιώσουν ότι απειλούνται μπορεί να δαγκώσουν,να γρατσουνίσουν με τα νύχια τους και να μαστιγώσουν με την ουρά τους(όταν μιλάμε για ένα ζώο 1.5 – 2 μέτρων,όπως καταλαβαίνετε,αυτό δεν θα είναι και ότι πιο ευχάριστο).
Επίσης μια πολύ σημαντική αμέλεια είναι η μη παροχή τεχνητού ηλιακού φωτός(μέσω λαμπτήρων UVA-UVB),κάτι το οποίο είναι ότι χειρότερο για τα ημερόβια ερπετά(όπως η ιγκουάνα),καθώς με την έλλειψη του αδυνατούν να μεταβολίσουν το ασβέστιο των οστών τους,κάτι που προκαλεί σταδιακή και προοδευτική κατάπτωση και αργότερα το θάνατο.

Κοινή ονομασία: Πράσινη ιγκουάνα(Green iguana)Επιστημονική ονομασία: Iguana iguanaΠροέλευση: Περιοχές της κεντρικής και νότιας Αμερικής(Μεξικό,Βραζιλία,Βολιβία κ.α.)Μέγεθος: Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να φτάσει τα 2 μέτρα(συνήθως το μήκος της περιορίζεται στο 1.50 – 1.85)Βάρος: Mπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να φτάσει τα 9 κιλά(συνήθως το βάρος της περιορίζεται στα 3 – 4 κιλά)Διάρκεια Ζωής: 20 χρόνια+ με την κατάλληλη φροντίδαΕπίπεδο δυσκολίας: Δύσκολο
Παρακάτω θα αναφέρουμε αναλυτικά τις ανάγκες και την φροντίδα που απαιτούν τα συγκεκριμένα ερπετά.
Αν διαβάσατε όλα τα παραπάνω και θεωρείται παρόλα αυτά ότι μπορείτε να συμβιβαστείτε με τις ανάγκες του συγκεκριμένου ερπετού,εδώ θα βρείτε ότι ακριβώς χρειάζεστε.
ΣΤΕΓΑΣΗΓια μια ιγκουάνα με μήκος 60 – 70 εκατοστά,το ελάχιστο terrarium που προτείνεται πρέπει να έχει διαστάσεις 90 x 50 x 120 εκατοστά(μήκος x πλάτος x ύψος). Κατά την ενηλικίωση του ζώου,το terrarium θα πρέπει να αντικαθίσταται με το τελικό,το οποίο δεν θα πρέπει να είναι μικρότερο απο 150 x 70 x 180 εκατοστά(μήκος x πλάτος x ύψος),ενώ αν μας το επιτρέπει ο προυπολογισμός μας και ο χώρος μας,καλό θα ήταν να παρέχουμε στην ιγκουάνα μας ακόμα περισσότερο χώρο. Στην περίπτωση της συγκεκριμένης σαύρας η μόνη λύση για τον τελικό χώρο ο οποίος θα την φιλοξενήσει είναι να καταφύγετε σε μια ιδιοκατασκευή,την οποία θα κατασκευάσετε εσείς ή κάποιος άλλος κατόπιν παραγγελίας.  Το terrarium θα πρέπει να ανοίγει από μπροστά και να είναι καλά αεριζόμενο ώστε να γίνετε κύκλος υγρασίας. Το ξύλο από το οποίο θα κατασκευαστεί θα πρέπει να είναι ανθεκτικό στην υγρασία και καλό θα ήταν να περαστεί με 2 – 3 χέρια από οικολογικό/μη τοξικό βερνίκι όταν θα είναι έτοιμο το terrarium. Πέρα από το τζάμι,από το οποίο θα αποτελείται η πρόσοψη,η οποία θα πρέπει να είναι συρρόμενη ώστε να ανοίγει,καλό θα ήταν να μην χρησιμοποιήσουμε άλλου είδους τέτοια υλικά στο χώρο(π.χ. καθρέπτες ή άλλα γυαλιστερά αντικείμενα),καθώς οι ιγκουάνες έχουν την τάση να στρεσσάρονται όταν βλέπουν να καθρεφτίζεται το είδωλο τους. To terrarium γενικά θα πρέπει να βρίσκεται σε ένα όσο το δυνατόν πιο ήσυχο δωμάτιο του σπιτιού. Μέσα στο terrarium θα πρέπει να υπάρχουν κλαδιά με ανάλογο πάχος και μεγέθος,ενώ απαραίτητες είναι και μερικές οριζόντιες κούρνιες σε διαφορετικό ύψος και πλάτος,ώστε ανάλογα με την φάση της ημέρας να μπορεί και η ιγκουάνα να αλλάξει θέση,ανάλογα με το τι θέλει και η ίδια. Ένα μεγάλο σκεύος νερού με μέγεθος τέτοιο ώστε να μπορεί να μπαίνει όλη η ιγκουάνα μέσα και ένα μεγάλο πιάτο φαγητού είναι επίσης απαραίτητα. Το υπόστρωμα που θα τοποθετήσουμε στον πάτο του terrarium μπορεί να αποτελείται είτε από συμπιεσμένα υποστρώματα κοκοφοίνικα που αποσυμπιέζονται στο νερό(coco husk),είτε από συσκευασίες με κομμάτια φελού(repti bark),τα οποία μπορούμε να προμηθευτούμε από καταστήματα με είδη ζώων.
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ – ΥΓΡΑΣΙΑ – ΦΩΤΙΣΜΟΣΠροερχόμενη από την κεντρική και νότια Αμερική,η πράσινη ιγκουάνα είναι ζώο τροπικού περιβάλλοντος,οπότε ανάλογο θα πρέπει να είναι και το περιβάλλον του terrarium που θα την φιλοξενεί. Στο terrarium πρέπει να υπάρχουν 2 διαφορετικές περιοχές με 2 διαφορετικές θερμοκρασίες ανά πάσα στιγμή,ώστε το ζώο να μπορεί να επιλέξει κατά βούληση τις θερμοκρασίες τις οποίες επιθυμεί. Το ένα μισό του terrarium πρέπει να είναι δροσερό,ενώ το άλλο μισό ζεστό και εκεί πρέπει να βρίσκεται ένα σημείο με ακόμη υψηλότερη θερμοκρασία(σημείο λιασίματος). Σε ένα κατακόρυφο terrarium(το οποίο και προτείνεται),θα πρέπει η θερμή πλευρά να βρίσκεται επάνω και η δροσερή κάτω.Η δροσερή πλευρά πρέπει να έχει θερμοκρασίες των 27 – 29 βαθμών κελσίου και η ζεστή πλευρά θερμοκρασίες των 30 – 32 βαθμών κελσίου,ενώ στη ζεστή πλευρά,πρέπει στο σημείο λιασίματος η θερμοκρασία να φτάνει στους 35 – 37 βαθμούς. Σε κάθε περίπτωση η θέρμανση πρέπει να εκπέμπεται μόνο από ψηλά,κάτι το οποίο μπορεί να επιτευχθεί με την χρήση μίας ή και δύο λαμπών,ανάλογα πάντοτε με το μέγεθος του terrarium και την ισχύ(watt) της κάθε λάμπας. Για την σωστή ρύθμιση της θερμοκρασίας,η χρήση ενός αξιόπιστου θερμοστάτη είναι απαραίτητη,καθώς υπάρχει ο κίνδυνος λάμπες μεγάλης ισχύος να ανεβάσουν την θερμοκρασία σε μη επιτρεπτά επίπεδα,ενώ είναι απαραίτητο οι λάμπες να προστατεύονται από προστατευτική σίτα προς αποφυγή εγκαυμάτων,σε περίπτωση που το ζώο μας προσπαθήσει να έρθει σε άμεση επαφή με τη λάμπα. Θα πρέπει ακόμα να τοποθετήσουμε θερμόμετρα,ένα στο κάτω μέρος όπου θα είναι η δροσερή μεριά,ένα στο επάνω όπου και θα είναι η ζεστή μεριά,όπως και ένα στο σημείο λιασίματος,εκεί δλδ που θα “χτυπάει” η λάμπα και θα λιάζεται το ζώο. Δεδομένου του ότι η λήψη του φυσικού φωτός του ήλιου μέσα στο terrarium δεν είναι κάτι το εφικτό και μιας και η ιγκουάνα είναι ημερόβιο ερπετό,συνίσταται η χρήση ειδικών λαμπτήρων,οι οποίο παράγουν ακτινοβολίες UVA και UVB,με προτίμηση  σε λαμπτήρες με ποσοστά 5.0.  Η διάρκεια ζωής αυτών των λαμπτήρων είναι αρκετά περιορισμένη,οπότε πρέπει να αλλάζονται ανά 5 με 6 μήνες καθώς η ακτινοβολία με τον καιρό φθίνει.
Επίσης ανάμεσα στις λάμπες αυτές και το ζώο δεν θα πρέπει να παρεμβάλλεται γυαλί ή άλλο διάφανο υλικό(π.χ. plexi-glass) μιας και σε αυτήν την περίπτωση το ζώο δεν θα μπορεί να λάβει την απαραίτητη για αυτό ακτινοβολία.
Η υγρασία στο terrarium είναι ένας επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας για την ευημερία της ιγκουάνας μας,καθώς θα πρέπει να είναι ανάμεσα στο 65 – 85 %,κάτι το οποίο για να πετύχουμε χρειάζεται ένα καλό ψέκασμα με ψεκαστικό χειρός.
Θα πρέπει να ψεκάζουμε τα τοιχώματα και το υπόστρωμα σε βαθμό που να είναι υγρό,όπως και το ίδιο το ζώο.
Αυτή η διαδικασία καλό είναι να επαναλαμβάνεται μία με δύο φορές την ημέρα.
Απαραίτητα είναι και 2 υγρασιόμετρα που θα πρέπει να τοποθετηθούν στην ψυχρή και στην θερμή περιοχή αντίστοιχα.
ΔΙΑΤΡΟΦΗ-ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑΑπό τα πράσινα χορταρικά πολύ ωραίες επιλογές προς σίτηση είναι τα ραδίκια,τα αντίδια,η ρόκκα και το αμπελόφυλλο,ενώ ακόμα μπορείτε να δώσετε μπάμιες,φασολάκια και λάχανο,όσο αναφορά τ’ άλλα λαχανικά. Απο φρούτα(τα οποία πρέπει να δίνονται με μέτρο) μπορείτε να δώσετε αυτά τα οποία έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο όπως π.χ. είναι τα σύκα και τα βατόμουρα. Η τροφή πρέπει να ψιλοκόβεται και να πλένεται προσεχτικά και να είναι διαθέσιμη καθημερινά,καθώς οι ιγκουάνες τρώνε κάθε μέρα. Για να καλύψετε απόλυτε τις διατροφικές ανάγκες του ζώου σας μπορεί να χρειαστεί να περάσει κάποιος χρόνος ώστε να μάθετε με τον καιρό τις ποσότητες που καταναλώνει,αν και ο γενικός κανόνας είναι το ζώο να σιτίζετε τόσο όσο χρειάζετε για να σταματήσει να τρώει. Φυσικά όσο είναι μικρό και όσο μεγαλώνει,θα αυξάνει και η ποσότητα της λήψης τροφής. Επίσης καλό θα είναι να να παρέχετε ποικιλία στην ιγκουάνα σας στο θέμα της διατροφής της,όσο αυτό είναι δυνατόν. Καλό θα είναι το τάισμα να λαβαίνει χώρα τις πρωινές ώρες.Επίσης πρέπει να υπάρχει πάντα φρέσκο νερό στο χώρο της,το οποίο και θα ανανεώνεται καθημερινά.
ΣυμπληρώματαΑπαραίτητη είναι η χρήση πολυβιταμίνης με ασβέστιο +D3 σε μορφή σκόνης,την οποία θα ρίχνουμε πάνω στην τροφή,”περιλούζοντας” όλη την επιφάνεια της.  Αυτό πρέπει να γίνεται 5 – 6 φορές την εβδομάδα για σαύρες μέχρι 1 χρονών,3 – 4 φορές την εβδομάδα μέχρι 2 χρονών και από εκεί και πέρα 3 φορές την εβδομάδα ανά ίσα διαστήματα ημερών πάντα. Ως συμπλήρωμα διατροφής καλό είναι να χρησιμοποιήσουμε και κροκκέτα,την οποία θα απλώνουμε πάνω από τα λαχανικά που θα της δίνουμε,βρέχοντας την με το ψεκαστικό για να μαλακώσει.
ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΓενικά συγκαταλέγεται στις απρόβλεπτες/δύστροπες σαύρες,από πλευρά χαρακτήρα,κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να δαγκώσει,να γρατζουνίσει με τα νύχια της ή να μαστιγώσει με την ουρά της αν νοιώσει άβολα. Ο χειρισμός πρέπει πάντοτε να γίνεται με προσοχή,χωρίς να προσπαθούμε να πιάσουμε ποτέ από πάνω(στα περισσότερα ερπετά αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά).  Δεν τραβάμε ποτέ απο την ουρά επειδή αποκκόπτεται πολύ εύκολα. Ελέγχουμε κάθε στιγμή την “γλώσσα του σώμματος” του ζώου,ώστε σε περίπτωση που εκνευριστεί να το αφήσουμε στην ησυχία του. ‘Οταν παρατηρήσουμε ότι το ζώο “φουσκώνει” το σώμα του και ακολουθεί μια παλινδρόμηση της ουράς,καλά θα κάνουμε να το αφήσουμε ήσυχο καθώς είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ακολουθήσει χτύπημα με την ουρά.Επίσης πρέπει να δώσουμε σημασία στα κουνήματα του κεφαλιού(πάνω-κάτω),καθώς αυτά μπορεί να σημαίνουν “καλώς όρισμα”(σε περίπστωση που γίνονται αργά και ρυθμικά) ή “φύγε μακριά μου”(όταν γίνονται πιο έντονα,με το κεφάλι να γυρνάει δεξιά κι αριστερά συγχρόνως,πέρα από πάνω-κάτω).
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Δώστε την κατάλληλη φροντίδα στην ιγκουάνα σας και να είστε σίγουροι ότι δεν θα απαγοητευτείτε,σκεφτήτε το όμως πάρα πολύ καλά πριν προχωρήσετε στην απόκτηση της,καθώς αποτελεί πολύ μεγάλη δέσμευση,μια δέσμευση η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και 20 και πλέον χρόνια(εάν την φροντίσετε κατάλληλα).
Επιμέλεια
Γιαμλόγλου Χρήστος

5/5/2016

Καλημέρα φίλοι μου!! Ξεκινάμε τη μέρα μας με έναν περίπατο, ένα ωραίο πρωινό και με πολλά χαμόγελα!


Το απόφθεγμα της ημέρας- Σκέψη..

"Είναι απλά μια σκέψη και μπορεί να αλλάξει" Διώχνουμε τις αρνητικές σκέψεις και τις αντικαθιστούμε με θετικές!!


Το φαγητό της ημέρας- Γαρίδες σουβλάκι με λάιμ και μέλι(πηγή: http://www.imommy.gr/)

Υλικά για 6 άτομα
  • 20 φρέσκες γαρίδες, μέτριες
  • 3 κ.σ. μουστάρδα, πικάντικη
  • 2 κ.σ. μέλι
  • ξύσμα και χυμό από δύο λάιμ (μοσχολέμονα), ακέρωτα
  • 6 κ.σ. έ.π. ελαιόλαδο
  • 3 κ.σ. μαϊντανό, ψιλοκομμένο
  • 10 μικρά καλαμάκια για σουβλάκια
  • αλάτι και πιπέρι

Εκτέλεση
  1. Αφαιρούμε τα ποδαράκια από τις γαρίδες και βγάζουμε το κέλυφος αφήνοντας μόνο την ουρά και το κεφάλι.
  2. Κάνουμε μια κάθετη, ρηχή τομή στη ράχη κάθε γαρίδας και αφαιρούμε το μαύρο εντεράκι.
  3. Ετοιμάζουμε μια μαρινάδα αναμειγνύοντας όλα τα υπόλοιπα υλικά μαζί σε ένα μπολ.
  4. Σε αλατισμένο νερό που βράζει ρίχνουμε τις γαρίδες για 3 λεπτά, τις σουρώνουμε και τις βάζουμε όπως είναι ζεστές στη μαρινάδα. Τις αφήνουμε για 1 ώρα τουλάχιστον.
  5. Περνάμε από δύο γαρίδες σε κάθε σουβλάκι και σερβίρουμε.
Tips
  • Εναλλακτικά, δεν βράζουμε τις γαρίδες αλλά τις μαρινάρουμε πρώτα και, αφού τις περάσουμε στα σουβλάκια, τις βάζουμε στο γκριλ του φούρνου για 5 λεπτά.
  • Για πιο δυνατή γεύση, βάζουμε τις γαρίδες στη μαρινάδα από την προηγούμενη ημέρα.
  • Στα μεγάλα σουπερμάρκετ και στα ντελικατέσεν μπορούμε να βρούμε μουστάρδα με μέλι. Αν την επιλέξουμε, δεν χρειάζεται να προσθέσουμε μέλι στη μαρινάδα.

- See more at: http://www.imommy.gr/syntages/snacks/article/614/garides-soyblaki-me-laim-kai-meli/#sthash.w53bW9yc.dpuf

Το τραγούδι της ημέρας- J Balvin - Tranquila ft. Eleni Foureira


Τετάρτη 4 Μαΐου 2016

Κείμενο της Τετάρτης-Γονείς & έφηβοι: Μπορούν να επικοινωνήσουν;(πηγή:http://www.vita.gr/)



Η εφηβεία, αυτή η περίοδος μετάβασης από την παιδική στην ενήλικη ζωή, γεμάτη αλλαγές, αναταράξεις, μεταπτώσεις, απώλειες αλλά και πολύ σημα-ντικές κατακτήσεις, είναι σίγουρα περίοδος προβληματισμού στις πιο ήπιες περιπτώσεις, εξέγερσης και δυνατής σύγκρουσης στις πιο έντονες. Όπως είναι φυσικό, ο τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των εφήβων και των γονιών τους αλλάζει ριζικά και όχι πάντα με τον καλύτερο τρόπο. Μπορεί, παρ’ όλα αυτά, να διατηρηθεί η επικοινωνία; Μπορούν γονείς και έφηβοι να συνεχίσουν, κάτω από τις καινούργιες συνθήκες, να επικοινωνούν μεταξύ τους; 

 
Η εφηβεία είναι, λοιπόν, λόγω αυτών των αλλαγών και των αναταράξεων, η πιο πολυσυζητημένη ίσως ηλικία του ανθρώπου. Για καμιά άλλη ηλικία δεν ανησυχούν τόσο πολύ οι γονείς, οι οποίοι πολύ συχνά, μισοαστεία μισοσοβαρά, εκφράζουν αυτή τους την ανησυχία από την πολύ τρυφερή ηλικία των παιδιών τους: «Αν κάνει έτσι τώρα στα πέντε του, φαντάσου τι μας περιμένει στην εφηβεία!», «Προσπαθώ από τώρα να βάλω κάποιους περιορισμούς, για να αποφύγουμε στην εφηβεία τα χειρότερα... », «Ως τώρα καλά τα πήγαμε, τώρα που έρχεται η εφηβεία να δούμε τι μας περιμένει». 
Ανησυχίες και φόβοι, δικαιολογημένοι εν μέρει, άσκοποι όμως από την άλλη μεριά, επειδή, αν κάτι χαρακτηρίζει την εφηβεία, έχει να κάνει με το ότι δεν είναι ούτε προβλέ­ψιμη ούτε γενικεύσιμη. Οι ανατροπές και οι μετα­βολές που συμβαίνουν στον κάθε έφηβο είναι τέτοιες που μπορούν πραγματικά να μετατρέψουν το πιο ήρεμο ­παιδί σε ταύρο μαινόμενο και το πιο ατίθασο σε σιωπηλό και αποτραβηγμένο παρατηρητή. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο κάθε έφηβος αλλάζει: Όχι προς το καλύτερο ή το χειρότερο, αλ­λά ­κατά ένα κομμάτι πιο κοντά προς αυτό που είναι ο εαυτός του και που αρχίζει να φαίνεται καλύτερα όταν η έντονη ­εποχή της εφηβείας έχει πια περάσει. Στο μεταξύ, υπάρχει χάος, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισ­σότερο εμφανές.

Πολλοί είναι, λοιπόν, οι γονείς που φοβούνται τα χειρότε­ρα και προσπαθούν να ανακαλύψουν στα παιδιά τους τα «σημάδια» γι’ αυτό που πρόκειται να συμβεί. Προσπαθούν να μαντέψουν, να προβλέψουν, να προετοιμαστούν, για να αποφύγουν την «αρρώστια». Η εφηβεία, όμως, είναι αλλαγή, δεν είναι αρρώστια, έστω κι αν μερικές φορές μοιάζει σαν τέτοια. Γι’ αυτό και ως γονείς πολλές φορές κατά τη διάρκεια της εφηβείας των παιδιών μας ­νιώθουμε ότι στεκόμαστε άπραγοι, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να απαλύνουμε αυτό που τους συμβαίνει. 
Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο υπερβολικός φόβος και η «παρατήρηση» προς αναζήτηση ανησυχητικών «σημαδιών» εφηβείας στα παιδιά δεν βοηθά την κατάσταση. Όποιος φοβάται, ξεχνά πολλές φορές να αντιδράσει και όποιος παρατηρεί, ξεχνά να ακούσει και να επικοινωνήσει. Και όποιος περιμένει να ανακαλύψει συγκεκριμένα «σημάδια», μπορεί να βγάζει βιαστικά συμπεράσματα και να βλέπει φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν. 

 Η επικοινωνία, ομολογουμένως δύσκολη και γεμάτη εμπόδια πολλές φορές, είναι αναγκαία (αν και διαφορετικού είδους) κατά την εφηβεία, σχεδόν όσο και κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού. Τι μπορούν, όμως, να κάνουν οι γονείς απέναντι σε αυτούς τους συχνά τόσο δυσπρόσιτους εφήβους, που άλλοτε αποτραβιούνται στη σιωπή τους και απομονώνονται και άλλοτε εξεγείρονται με τεράστια ορμή στην παραμικρή παρατήρηση που τους γίνεται; Ας δούμε μία-μία μερικές από τις πιο δύσκολες «στιγμές» της επικοινωνίας με έναν/μία έφηβο/η: 


 
Στην προεφηβεία, συνήθως, εκεί γύρω στην ηλικία των 11-12 ετών, αρκετά παιδιά αρχίζουν, διστακτικά στην αρχή και πιο έντονα καθώς μεγαλώνουν, να μιλάνε άσχημα στους γονείς τους, κυρίως βέβαια όταν θυμώσουν, συγκρουστούν, νευριάσουν. Ιδιαίτερα όταν αυτή η συμπεριφορά πρωτοεμφανίζεται, τα παιδιά τρομάζουν και τα ίδια με το θράσος τους, γιατί, όσο θυμωμένα κι αν είναι με τους γονείς τους, δεν παύουν να είναι γι’ αυτά οι πιο σημαντικοί άνθρωποι. 
 Σε καμία περίπτωση η συμπεριφορά αυτή δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί με χαλαρότητα και να επιτραπεί με το σκεπτικό «Ας κάνουμε ότι δεν ακούμε, δεν το εννοεί». Οι έφηβοι έχουν ανάγκη από όρια και ζητάνε από εμάς να τους δείξουμε ότι περιμένουμε να μας σέβονται όπως τους σεβόμαστε κι εμείς (που είναι επίσης απαραίτητο). Κοφτά και χωρίς ενδοιασμούς, αλλά και χωρίς μακροσκελή κηρύγματα, υπερβολές και δαιμονοποιήσεις, πρέπει να τους δείξουμε ότι δεν ανεχόμαστε αυτή τη συμπεριφορά. 



 Η επικοινωνία µε τους εφήβους είναι τόσο δύσκολη, επειδή οι έφηβοι είναι διχασµένοι: Από τη µια νιώθουν ότι θέλουν να στείλουν στο φεγγάρι τους γονείς τους κι από την άλλη έχουν τεράστια ανάγκη από τη σταθερότητα που αυτοί τους παρέχουν, ακριβώς επειδή οι ίδιοι αισθάνονται «τη γη να τρέµει κάτω από τα πόδια τους». Όποιο, λοιπόν, κι αν είναι το παιδαγωγικό µας «ύφος», αυστηρό ή επιεικές, φιλικό ή αυταρχικό, αυτό που έχει σηµασία είναι να είµαστε όσο µπορούµε πιο σταθεροί και σίγουροι απέναντί τους σχετικά µε αυτά που περιµένουµε, που απορρίπτουµε, που επιθυµούµε, που χαιρόµαστε σε αυτούς.




 
Ένα δύσκολο παιχνίδι επικοινωνίας με τους εφήβους είναι αυτό της «σωστής απόστασης». Οι έφηβοι έχουν ανάγκη από περισσότερο ιδιωτικό χώρο, ο οποίος μάλιστα έχει μια ιερότητα που δεν υπάρχει σε άλλες ηλικίες. Έτσι, οι ερωτήσεις των γονιών εκλαμβάνονται συχνά σαν ανεπιθύμητες εισβολές στον ιδιωτικό αυτό χώρο. 
 Οι γονείς πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε πια να ξέρουμε όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή τους με κάθε λεπτομέρεια. Δεν πρέπει, όμως, να αφήσουμε να μας επιβληθεί η σιωπή σαν νόμος. Έστω για πρακτικά θέματα, όπως τι ώρα θα γυρίσει, πού θα βρίσκεται αν αργήσει το βράδυ, δικαιούμαστε να έχουμε απάντηση. 


 Πολλοί έφηβοι, εξαιτίας της ανάγκης τους να ταυτιστούν πλέον περισσότερο με τους συνομηλίκους τους και λιγότερο με την οικογένειά τους, ντύνονται άλλοτε προκλητικά, άλλοτε ατημέλητα, άλλοτε εκκεντρικά.› Πώς το αντιμετωπίζουμε Φυσικά δεν μπορούμε να περιμένουμε να ντύνεται όπως θα άρεσε σε εμάς τους γονείς, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι «απαγορεύεται» να πούμε την άποψή μας για την εμφάνιση του παιδιού μας, ειδικά όταν αυτή είναι κραυγαλέα: Ένα παιδί που κυκλοφορεί σχεδόν μεταμφιεσμένο θα ένιωθε σαν να μην το βλέπουν, αν οι δικοί του δεν έλεγαν τίποτε για την αμφίεσή του. Όσον αφορά το σχολείο και τους βαθμούς, όσο κι αν διαμαρτύρονται, οι έφηβοι έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι οι γονείς τους ενδιαφέρονται, ότι ανησυχούν και συζητούν μαζί τους τυχόν δυσκολίες και ψάχνουν να βρουν τρόπους αντιμετώπισης των δυσκολιών αυτών. 



Τα συµβάντα των τελευταίων µηνών, µε πρωταγωνιστές -µεταξύ πολλών άλλων βέβαια- και αρκετούς οργισµένους εφήβους, δίνουν την αίσθηση αδιεξόδου, επειδή είναι σαν να µην υπάρχουν καθόλου (και µάλλον δεν υπάρχουν) δίοδοι επικοινωνίας. Και πράγµατι, η κοινωνία, αν τη φανταστούµε σαν διευρυµένη οικογένεια, έχει αδιαφορήσει τελείως για τις πρωταρχικές -κοινωνικές- ανάγκες των νεαρών µελών της: Την παροχή πραγµατικής αίσθησης ασφάλειας, τη διαφύλαξη των ιδιωτικών τους χώρων, τον αλληλοσεβασµό και την ανάληψη ευθύνης και την παροχή ουσιαστικής, χρήσιµης γνώσης που να οδηγεί σε πραγµατική πρακτική και διανοητική αυτονοµία.




 Κατά την εφηβεία των παιδιών τους, οι γονείς εκθρονίζονται. Αυτοί που ήξεραν και μπορούσαν τα πάντα, που ήταν οι καλύτεροι, οι εξυπνότεροι και οι ομορφότεροι, γίνονται ξαφνικά αντικείμενα αυστηρότατης κριτικής και ανελέητης αμφισβήτησης, κάτι που δεν είναι ούτε ευχάριστο ούτε ανώδυνο γι’ αυτούς.
 Εδώ καλούμαστε να δείξου­με αυτοπεποίθηση. Αντί να αμυνόμαστε με οργή ή αντίθετα να προσπαθούμε να κάνουμε τα πάντα για να τους γίνουμε περισσότερο αρεστοί, έχουμε μια ευκαιρία να τους δείξουμε ότι μπορείς να έχεις διαφορετικές απόψεις και εντούτοις να συζητάς και να εκτιμάς τον άλλον.


 
Ένα από τα πράγματα που μοιραία περνά ο κάθε έφηβος και από το οποίο, παρά τις όποιες καλές μας προθέσεις, δεν μπορούμε να τον απαλλάξουμε, είναι η αίσθηση ότι δεν τον καταλαβαίνει κανείς και πολύ λιγότερο οι γονείς του. Ο ίδιος είναι που δεν καταλαβαίνει τον εαυτό του, γιατί όσα αντιλαμβάνεται και όσα νιώθει φάσκουν και αντιφάσκουν. 
 Ας προσπαθήσουμε να μην παριστάνουμε ότι καταλαβαίνουμε γιατί «έτσι ακριβώς ήμουν κι εγώ». Στην εφηβεία, ένα παιδί θέλει να μοιάζει όσο το δυνατόν λιγότερο στους γονείς του και δεν το καθησυχάζουμε επαναλαμβάνοντάς του πόσο πολύ μας μοιάζει. Αρκεί να του δείχνουμε ότι κάνουμε προσπάθεια να καταλάβουμε τα δικά του συναισθήματα και ότι, δυστυχώς, πολλές φορές δεν μας είναι εύκολο αυτό. 


 
Ο ιδιωτικός χώρος, η προστατευτική σφαίρα που δημιουρ­γεί γύρω του, συμβολίζει τον καινούργιο κόσμο που φτιάχνει για τον εαυτό του. Η μουσική του, η επικοινωνία με τους φίλους, το κλείσιμο στο δωμάτιο πρέπει να γίνουν σεβαστά από τους γονείς, γιατί ο έφηβος δεν μπορεί να κάνει χωρίς αυτά.
 Κάποιες κοινές στιγμές των γονιών με τον έφηβο είναι σημαντικό να συνεχίσουν να υπάρχουν, έστω κι αν εκείνος δυσανασχετεί. Όταν, λόγου χάρη, τρώμε όλοι μαζί, πρέπει να παρίσταται (εκτός από εξαιρέσεις, όταν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος) και μάλιστα χωρίς τα ακουστικά του mp3 στα αυτιά! 

 
Όλα τα παραπάνω δεν εγγυώνται μια γαλήνια και αρμονική συμβίωση, ιδιαίτερα με έναν/μία επαναστατημένο/η έφηβο/η. Ούτε εξασφαλίζουν ότι θα είμαστε οι τέλειοι γονείς για τους εφήβους μας. Άλλωστε, αυτό είναι το τελευταίο που έχουν ανάγκη: Εφηβεία και τελειό­τητα είναι έννοιες διαμετρικά αντίθετες. Εξάλλου, αν είμαστε τέλειοι, πώς θα καταφέρουν να αποκοπούν από εμάς; › Πώς το αντιμετωπίζουμε Μέσα σε αυτή την ταραγμένη περίοδο που περνά η σχέση μας με τα έφηβα παιδιά μας, θα βοηθούσε σημαντικά να διατηρήσουμε μερικές πόρτες ανοιχτές, οι οποίες να κρατούν ζωντανή την επικοινωνία μεταξύ μας, ακόμη και σε στιγμές κρίσης. Κι αν κάποιες φορές αισθανόμαστε να μην ξέρουμε πια αυτό το απρόσιτο πλάσμα που έχουμε απέναντί μας, που δεν μοιάζει καθόλου με το αγαπημένο μας μικρό παιδί, τότε δεν έχουμε παρά να κάνουμε αυτό που κάναμε συχνά όταν ήταν μωρό: Να πάμε πάνω από το κρεβάτι του το βράδυ και να το κοιτάξουμε καθώς κοιμάται. Δεν έχει ακόμη κάτι από το αγγελικό πρόσωπο που είχε και τότε; 




Η κ. Λουίζα Βογιατζή είναι συμβουλευτική ψυχολόγος

4/5/2016

Καλημέρα φίλοι μου! Να έχετε μια υπέροχη μέρα!!