Χαμογέλα.. κι αν όλα σου πάνε στραβά, χαμογέλα στραβά ;) Smile.. if everything goes wrong keep smiling ;)
Κυριακή 24 Ιουλίου 2016
Το φαγητό της ημέρας- Μελιτζάνες γεμισμένες με τας κεμπάπ(πηγή:http://cookeatup.com)
Ένα ιδιαιτέρως νόστιμο φαγητό για την οικογένεια αλλά και για ένα
τραπέζι, που θα προκαλέσει επιφωνήματα απόλαυσης αλλά και πολλά
συγχαρητήρια για τα χεράκια σας! Μελιτζάνες
σκέτο γλύκισμα που κρύβουν στο εσωτερικό τους μπουκίτσες από υπέροχο
κοκκινιστό μοσχαράκι που λιώνει στο στόμα. Πλούσια, πηχτή σάλτσα γεμάτη
αρώματα μπαχαρικών. Από πάνω σκεπασμένο με βελούδινη μπεσαμέλ που το
γλυκαίνει ακόμη περισσότερο και το προστατεύει ώστε να παραμείνει
ζουμερό και μετά το ψήσιμο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, για
τελείωμα μπόλικο τριμμένο τυρί να λιώνει όπως η καρδιά μας στην θέα
αυτού του ανεπανάληπτου φαγητού!


Κόβουμε και αφαιρούμε το κοτσάνι της μελιτζάνας. Την χωρίζουμε στην μέση. Ισιώνουμε το κάτω μέρος, τον πάτο δηλαδή, όπου χρειάζεται έτσι ώστε να στέκονται ίσια. Κόβουμε μερικά κομμάτια από την φλούδα για να δημιουργήσουμε ένα σχέδιο ριγέ. Αδειάζουμε το εσωτερικό της μελιτζάνας, αφήνοντας ένα δάχτυλο περίπου στο εξωτερικό.

Ζεσταίνουμε το καλαμποκέλαιο και τηγανίζουμε τις μελιτζάνες γύρω γύρω ξαπλωμένες στο πλάι. Τις τηγανίζουμε ελάχιστα, ίσα να μαλακώσουν ελαφρά και να γλυκάνουν. Όχι περισσότερο γιατί θα μαλακώσουν πολύ και δεν θα μπορούμε να τις γεμίσουμε, θα σκάνε.

Τις τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας μέχρι να ετοιμάσουμε το κρέας.

Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο. Κόβουμε σε κομμάτια, το εσωτερικό από τις μελιτζάνες, το κρεμμύδι και την πιπεριά. Μην σας απασχολεί το μέγεθος γιατί όλα θα λιώσουν στο τέλος. Σε χαμηλή θερμοκρασία τα σοτάρουμε μέχρι να μαραθούν καλά. Το λάδι το ρουφάνε οι μελιτζάνες αλλά μην βάλετε περισσότερο γιατί έχουν λάδι και οι μελιτζάνες που τηγανίσαμε. Αλατίζουμε για να μαραθούν πιο γρήγορα.

Κόβουμε το κρέας σε μικρά κομμάτια και το σοτάρουμε μαζί με τα λαχανικά. Προσθέτουμε το πιπέρι, το κύμινο και το μπαχάρι.

Ρίχνουμε την σάλτσα και σκεπάζουμε με ζεστό νεράκι. Σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσει το κρέας. Αν το κάνουμε στην χύτρα, τότε βάζουμε δύο ποτήρια νερό και βράζουμε 15 λεπτά.

Όταν ετοιμαστεί το κρέας δοκιμάζουμε το αλάτι. Αν χρειάζεται συμπληρώνουμε. Τοποθετούμε τις μελιτζάνες στο ταψί και τις γεμίζουμε με τα κομματάκι του κρέατος. Από πάνω ρίχνουμε μία κουταλιά της σούπας από την παχύρρευστη σάλτσα. Τώρα, αν σας αρέσουν τα καυτερά, πριν να βάλετε το κρέας, τοποθετήστε στον πάτο της μελιτζάνας μισή ψημένη καυτερή πιπεριά και μετά βάλτε τα κρεατάκια.

Ετοιμάζουμε την μπεσαμέλ σύμφωνα με τις οδηγίες, αλλά με τις αναλογίες που σας έδωσα πιο πάνω γιατί θέλουμε να είναι σφιχτή να μην τρέχει. Σκεπάζουμε τις μελιτζάνες με την μπεσαμέλ και πασπαλίζουμε με το τριμμένο κασέρι. Ρίχνουμε στο ταψί λίγη από την σάλτσα που έχουμε στην κατσαρόλα και μισό ποτήρι νερό. Ψήνουμε στους 200 C μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.

Όταν σερβίρουμε, ρίχνουμε γύρω γύρω λίγη σαλτσούλα από αυτήν που κρατήσαμε.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Τι θα χρειαστούμε…

- 1 κιλό μοσχάρι (ποντίκι, καπάκι, χτένι ή κάποιο άλλο κομμάτι της αρεσκείας σας)
- 6 μελιτζάνες φλάσκες, μεγάλες και χοντρές
- 3 κ. σούπας ελαιόλαδο
- Καλαμποκέλαιο για το τηγάνισμα
- 1 μεγάλο κρεμμύδι
- 1 κόκκινη πιπεριά
- 2 φλ. συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
- 1 κ. γλυκού κύμινο
- 1/2 κ. γλυκού μπαχάρι
- Αλάτι και πιπέρι
- Προαιρετικά ψημένες καυτερές πιπεριές για τους μερακλήδες, μισή για κάθε κομμάτι
- 100 γρ. βούτυρο
- 100 γρ. αλεύρι
- 650 γρ. γάλα
- 1/2 κ. γλυκού κανέλα
- Αλάτι και πιπέρι
- 250 γρ. τριμμένο κασέρι
Πώς θα το φτιάξουμε…

Κόβουμε και αφαιρούμε το κοτσάνι της μελιτζάνας. Την χωρίζουμε στην μέση. Ισιώνουμε το κάτω μέρος, τον πάτο δηλαδή, όπου χρειάζεται έτσι ώστε να στέκονται ίσια. Κόβουμε μερικά κομμάτια από την φλούδα για να δημιουργήσουμε ένα σχέδιο ριγέ. Αδειάζουμε το εσωτερικό της μελιτζάνας, αφήνοντας ένα δάχτυλο περίπου στο εξωτερικό.

Ζεσταίνουμε το καλαμποκέλαιο και τηγανίζουμε τις μελιτζάνες γύρω γύρω ξαπλωμένες στο πλάι. Τις τηγανίζουμε ελάχιστα, ίσα να μαλακώσουν ελαφρά και να γλυκάνουν. Όχι περισσότερο γιατί θα μαλακώσουν πολύ και δεν θα μπορούμε να τις γεμίσουμε, θα σκάνε.

Τις τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας μέχρι να ετοιμάσουμε το κρέας.

Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο. Κόβουμε σε κομμάτια, το εσωτερικό από τις μελιτζάνες, το κρεμμύδι και την πιπεριά. Μην σας απασχολεί το μέγεθος γιατί όλα θα λιώσουν στο τέλος. Σε χαμηλή θερμοκρασία τα σοτάρουμε μέχρι να μαραθούν καλά. Το λάδι το ρουφάνε οι μελιτζάνες αλλά μην βάλετε περισσότερο γιατί έχουν λάδι και οι μελιτζάνες που τηγανίσαμε. Αλατίζουμε για να μαραθούν πιο γρήγορα.

Κόβουμε το κρέας σε μικρά κομμάτια και το σοτάρουμε μαζί με τα λαχανικά. Προσθέτουμε το πιπέρι, το κύμινο και το μπαχάρι.

Ρίχνουμε την σάλτσα και σκεπάζουμε με ζεστό νεράκι. Σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσει το κρέας. Αν το κάνουμε στην χύτρα, τότε βάζουμε δύο ποτήρια νερό και βράζουμε 15 λεπτά.

Όταν ετοιμαστεί το κρέας δοκιμάζουμε το αλάτι. Αν χρειάζεται συμπληρώνουμε. Τοποθετούμε τις μελιτζάνες στο ταψί και τις γεμίζουμε με τα κομματάκι του κρέατος. Από πάνω ρίχνουμε μία κουταλιά της σούπας από την παχύρρευστη σάλτσα. Τώρα, αν σας αρέσουν τα καυτερά, πριν να βάλετε το κρέας, τοποθετήστε στον πάτο της μελιτζάνας μισή ψημένη καυτερή πιπεριά και μετά βάλτε τα κρεατάκια.

Ετοιμάζουμε την μπεσαμέλ σύμφωνα με τις οδηγίες, αλλά με τις αναλογίες που σας έδωσα πιο πάνω γιατί θέλουμε να είναι σφιχτή να μην τρέχει. Σκεπάζουμε τις μελιτζάνες με την μπεσαμέλ και πασπαλίζουμε με το τριμμένο κασέρι. Ρίχνουμε στο ταψί λίγη από την σάλτσα που έχουμε στην κατσαρόλα και μισό ποτήρι νερό. Ψήνουμε στους 200 C μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.

Όταν σερβίρουμε, ρίχνουμε γύρω γύρω λίγη σαλτσούλα από αυτήν που κρατήσαμε.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Σάββατο 23 Ιουλίου 2016
Το βιβλίο του μήνα- Οι φεγγίτες της ζωής μου, Κική Κωνσταντίνου
"Κάπου εκεί,
σε μια Ερυθρά θάλασσα συναντηθήκαμε, ακόμη το θυμάμαι.
Καθαρή ήτανε, δεν είχε φουρτούνα, δεν είχε βρομιές, δεν είχε καν ανθρώπινη φασαρία.
Μόνο ένας γλάρος θυμάμαι πετούσε στον ουρανό και είχα την εντύπωση πως ένα ψάρι έπεσε από το στόμα του και χάθηκε κάπου στη μέση της διαδρομής.
Α, ναι.
Τώρα θυμήθηκα.
Κι ένα καράβι.
Κι ένα μικρό καράβι υπήρχε.
Νόμιζα πως ήταν καΐκι, που ψάρευαν ο κόσμος για να φάνε, μα χρειάστηκαν μήνες να περάσουν για να μάθω πως ήταν δουλεμπορικό και μετέφερε εκατοντάδες λαθρομετανάστες.
Και πού πήγαν άραγε όλοι αυτοί;
Μέσα από τις κόρες των οφθαλμών μου τους αντίκρισα κάπου στις ειδήσεις.
Πώς το ’λεγε να δεις; Πώς το ’λέγε;
Εδώ κηδεύεται ο τάδε αριθμός….
Έτσι το ’λεγε. Ναι, έτσι το ’λεγε θυμάμαι.
Ο τάδε αριθμός…. ένας αριθμός για κάθε μία σάρκα.
Ημερομηνία γέννησης θυμήθηκα και ξάφνου αυτή η ημερομηνία μετατράπηκε και πήρε τη μορφή της ημερομηνίας λήξης.
Ημερομηνία λήξης… σαν τα προϊόντα στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Ναι, ναι, ξέρω.
Ακόμη και το γάλα, προϊόν πρώτης ανάγκης, καθαρά βιολογικής σημασίας, έχει ημερομηνία λήξης. Αναλώσιμο λοιπόν και αυτό. Σαν εμάς. Ίσως, για κάποιους μόνο."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





