Γιατί ένα τέλος είναι πάντα μια καινούργια αρχή..!!
Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016
Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2016
Φιλοζωική Πέμπτη- Νεογέννητο στο ίδιο σπίτι με σκύλο, συμβουλές.
Αγαπάμε τα σκυλιά, πολλές φορές δεν είναι απλά κατοικίδια αλλά τα νοιώθουμε ως μέλη της οικογένειας. Τί γίνεται όμως όταν περιμένουμε νεογέννητο? Όσο κι αν αγαπάμε το τετράποδο μέλος της οικογένειάς μας οφείλουμε να ορίσουμε όρια και κανόνες για να υπάρχει ασφάλεια και να μην τύχουν απρόοπτα ατυχήματα.
Οι ειδικοί λένε ότι θα πρέπει να προετοιμάσουμε το σκύλο για τον ερχομό του μωρού. Η προετοιμασία θα του μειώσει το στρες και θα κάνει τη συγκατοίκηση πιο εύκολη και πιο ασφαλή. Κατ αρχήν ο σκύλος πρέπει να μάθει να υπακούει σε εντολές, "κάτσε", "κάτω" κ.α.. Επίσης καλό είναι να οικειοποιηθεί με το να βρίσκεται ανάμεσα σε παιδιά πηγαίνοντας το σε ένα θετικό και ελεγχόμενο περιβάλλον. Κάτι ακόμα που θα βοηθήσει είναι το να αποκτήσει οικειότητα με τα πράγματα του μωρού. Μπορείτε να βάζετε στο καρότσι του μωρού ένα λούτρινο αρκουδάκι και να το βγάζετε βόλτα με το σκύλο για να συνηθίσει ο σκύλος. Για να συνηθίσει με τους ήχους μπορείτε να βάζετε ένα CD με παιδικούς ήχους. Όσον αφορά το πώς θα συνηθίσει τη μυρωδιά του μωρού, μπορείτε να τοποθετείτε τη λοσιόν του μωρού σε διάφορα σημεία για να συνηθίσει. Κάτι επίσης σημαντικό πριν γεννηθεί το μωρό είναι να επισκεφτείτε τον κτηνίατρο για να βεβαιωθείτε ότι του έχουν δοθεί όλα τα φάρμακα που χρειάζεται για να μην κολλήσει κάτι το μωράκι. Ταυτόχρονα βρείτε ένα μη προσβάσιμο μέρος για να βάζετε τις πάνες.
Όταν με το καλό γεννηθεί το μωράκι ο πρώτος κανόνας είναι να μην αφήνετε ποτέ μόνο το μωρό με το σκύλο, θα πρέπει όταν είναι στον ίδιο χώρο να το επιβλέπετε. Επίσης μην αφήνετε το παιδί στο πάτωμα όταν είναι και ο σκύλος μαζί. Εκτός από τα παραπάνω να ελέγχετε να μην έρθει το παιδί κατάματα με το σκύλο. Τέλος αν δεν είστε σίγουροι για την πειθαρχία του σκύλου σας κάντε του μαθήματα σε εκπαιδευτήριο σκύλων.
Με καλή διάθεση και υπευθυνότητα η συγκατοίκηση ενός σκύλου με ένα μωρό μπορεί να κάνει καλό στο μωρό πάντα όμως με προσοχή και επίβλεψη.
Πηγή:http://www.doggonesafe.com/baby_safety_around_dogs
Το απόφθεγμα της ημέρας- Προκλήσεις..
"'Οι προκλήσεις της ζωής μας εξελίσσουν" Είναι στο χέρι μας αν θα τις ονομάσουμε προκλήσεις ή δυσκολίες, αν θα το βάλουμε κάτω ή θα τις αντιμετωπίσουμε, αν θα τις δούμε θετικά ή αρνητικά..!
Το φαγητό της ημέρας- Ντομάτες με αυγά και φέτα (στραπατσάδα, καγιανάς)-(http://faghta-giagias.blogspot.com/)
Υλικά
• 5 αυγά
• 5 μεγάλες ντομάτες ώριμες
• ½ πιπεριά πράσινη ψιλοκομμένη
• 1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
• 50 γραμ. φέτα
• 40 γραμ. κεφαλοτύρι (προαιρετικά)
• ⅓ φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
• αλάτι - φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση
- Πλένουμε τις ντομάτες, αφαιρούμε τη φλούδα και τα σπόρια και τις ψιλοκόβουμε.
- Σε ένα βαθύ τηγάνι ρίχνουμε τις ψιλοκομμένες ντομάτες, την πιπεριά, το σκόρδο, το λάδι και αλατοπιπερώνουμε. (Προσεκτικά με το αλάτι, λόγω τυριών).
- Ανακατεύουμε τακτικά, να μην μας κολλήσει. Αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει για περίπου 10΄, μέχρι να πιει τα υγρά της.
- Όταν πιεί τα υγρά, τρίβουμε τη φέτα με τα χέρια στο τηγάνι, ρίχνουμε το κεφαλοτύρι και ανακατεύουμε.
- Χτυπάμε τα αυγά και τα ρίχνουμε στη σάλτσα.
- Ανακατεύουμε μέχρι να πήξουν τ᾿ αυγά, να ψηθούν και σερβίρουμε.
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016
Το κείμενο της Τετάρτης- Η απώλεια...
Σήμερα είπα να αγγίξω ένα θέμα που πολλοί δε θα ήθελαν να χρειαστεί να το αντιμετωπίσουν και αυτό είναι η απώλεια αγαπημένων ανθρώπων από τη ζωή.
Σε αυτό το κείμενο θα βάλω την προσωπική μου άποψη που σίγουρα μπορεί να διαφέρει μιας και είναι κάτι κυρίως υποκειμενικό καθώς επίσης θα βάλω και αναφορές από επιστημονικές απόψεις τις πηγές των οποίων θα αναφέρω στο τέλος.
Είναι κάτι που οι περισσότεροι δε θα ήθελαν ούτε καν να το σκέφτονται αλλά είναι κάτι που αν δεν το έχουν ήδη ζήσει τότε κάποια στιγμή θα έρθουν αντιμέτωποι. είναι μια πραγματικότητα, είναι ο κύκλος της ζωής.
Είναι ένα θέμα αρκετά δύσκολο, πάντα όταν χάνουμε κάποιον που αγαπάμε είναι δύσκολο αλλά ο καθένας το βιώνει και το διαχειρίζεται διαφορετικά. Εξαρτάται τί ηλικία είχε, τί σχέση υπήρχε, πόσο καιρό πριν το γνώριζαν ή ήταν κάτι ξαφνικό, πόσο ταλαιπωρήθηκε, αν ήταν από λάθος ή ήρθε πιο φυσικά καθώς και άλλοι παράγοντες.
Η διαχείριση μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το πώς έχει μεγαλώσει ο καθένας, αν το έχει ξαναζήσει, αν πιστεύει σε κάποια θρησκεία, αν έχει ασχοληθεί με ψυχολογία, αν έχει στήριξη, σε τί φάση βρίσκεται ήδη στη ζωή του και από άλλους παράγοντες. Εγώ πιστεύω έντονα ότι δεν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή και εδώ είναι το τέλος και η αρχή. Πιστεύω ότι είμαστε κάτι πολύ παραπάνω από το σώμα μας και τη φυσική μας παρουσία σε αυτόν τον κόσμο. Είμαστε ενέργεια που υπήρχε πριν έρθουμε εδώ και θα υπάρχει και αφού φύγει το σώμα μας. Παρά το γεγονός ότι η τεχνολογία και η ιατρική έχουν προχωρήσει πολύ, πιστεύω ότι είναι αρκετά αυτά που δεν γνωρίζουμε με αποδείξεις, έχουμε ακόμα πολλά να ανακαλύψουμε! Αυτό είναι το δικό μου πιστεύω που με κάνει να διαχειρίζομαι αυτό το ζήτημα. Ο καθένας έχει τα δικά του "πιστεύω".
Σχετικά με τον χρόνο που χρειάζεται ο καθένας για να περάσει το θρήνο δεν είναι το ίδιο σε όλους. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως για παράδειγμα από το αν αυτή η σχέση είχε δυσκολίες. Έρευνες έδειξαν ότι συνήθως ο θρήνος είναι κάτι που μπορεί να διαχειριστούν οι άνθρωποι μόνοι τους εάν έχουν κοινωνική υποστήριξη και υγιείς συνήθειες.
Το να φεύγει ένας άνθρωπος είναι κάτι που όταν συμβεί δεν αλλάζει, αυτό όμως που είναι σημαντικό να γίνει είναι να προχωρήσουμε στη ζωή. Κάτι που βοηθάει είναι το να μιλάς και να μνημονεύεις τον θανόντα σε δικούς σου ανθρώπους. Αυτό σε βοηθάει να βγεις από την άρνηση και να απαλύνει ο πόνος. Ταυτόχρονα αποδέξου τα συναισθήματά σου, θυμός, λύπη, ενόχληση, εξάντληση είναι απολύτως φυσιολογικά. Κάτι επίσης σημαντικό είναι το να φροντίζεις τον εαυτό σου, φάε θρεπτικά, γυμνάσου, κοιμήσου. Μίλα με άλλους που έχουν περάσει παρόμοια, το να μοιραστείτε εμπειρίες και συναισθήματα βοηθάει πολύ. Αν εντοπίζεις στον εαυτό σου ότι τίποτα από αυτά δε βοηθάει και μένεις κολλημένος σε αυτή την κατάσταση , μη διστάσεις να απευθυνθείς σε ψυχολόγο.
Αυτό το κείμενο θα ήθελα να το αφιερώσω σε όλους τους ανθρώπους που με στήριξαν και ήταν δίπλα μου στην αναντικατάστατη απώλεια του πατέρα μου καθώς και στον ίδιο τον πατέρα μου!
Για αυτό το κείμενο πήρα πληροφορίες από το http://www.apa.org/helpcenter/grief.aspx
Σχετικά με τον χρόνο που χρειάζεται ο καθένας για να περάσει το θρήνο δεν είναι το ίδιο σε όλους. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως για παράδειγμα από το αν αυτή η σχέση είχε δυσκολίες. Έρευνες έδειξαν ότι συνήθως ο θρήνος είναι κάτι που μπορεί να διαχειριστούν οι άνθρωποι μόνοι τους εάν έχουν κοινωνική υποστήριξη και υγιείς συνήθειες.
Το να φεύγει ένας άνθρωπος είναι κάτι που όταν συμβεί δεν αλλάζει, αυτό όμως που είναι σημαντικό να γίνει είναι να προχωρήσουμε στη ζωή. Κάτι που βοηθάει είναι το να μιλάς και να μνημονεύεις τον θανόντα σε δικούς σου ανθρώπους. Αυτό σε βοηθάει να βγεις από την άρνηση και να απαλύνει ο πόνος. Ταυτόχρονα αποδέξου τα συναισθήματά σου, θυμός, λύπη, ενόχληση, εξάντληση είναι απολύτως φυσιολογικά. Κάτι επίσης σημαντικό είναι το να φροντίζεις τον εαυτό σου, φάε θρεπτικά, γυμνάσου, κοιμήσου. Μίλα με άλλους που έχουν περάσει παρόμοια, το να μοιραστείτε εμπειρίες και συναισθήματα βοηθάει πολύ. Αν εντοπίζεις στον εαυτό σου ότι τίποτα από αυτά δε βοηθάει και μένεις κολλημένος σε αυτή την κατάσταση , μη διστάσεις να απευθυνθείς σε ψυχολόγο.
Αυτό το κείμενο θα ήθελα να το αφιερώσω σε όλους τους ανθρώπους που με στήριξαν και ήταν δίπλα μου στην αναντικατάστατη απώλεια του πατέρα μου καθώς και στον ίδιο τον πατέρα μου!
Για αυτό το κείμενο πήρα πληροφορίες από το http://www.apa.org/helpcenter/grief.aspx
bosco/forest/xristina
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)